اعتراض کردن تعداد دفعات بیمارستان بیمارستان

اعتراض کردن: تعداد دفعات بیمارستان بیمارستان پرستار بیماری بهداشتی پزشکی عفونت پزشکان درمانی انتقال

گت بلاگز وب‌گردی عفونت های بیمارستانی مرگبار، از «دستِ» دکترها!

«سالانه 7 هزار و 500 نفر به علت عفونت های بیمارستانی می میرند.» عفونتی که به آسانی یک دست شستن تا 80 درصد قابل پیشگیری هست.

عفونت های بیمارستانی مرگبار، از «دستِ» دکترها!

به گزارش گروه وبگردی گروه تحریریه سایت جوان، «سالانه 7 هزار و 500 نفر به علت عفونت های بیمارستانی می میرند.» عفونتی که به آسانی یک دست شستن تا 80 درصد قابل پیشگیری هست. کمپین جهانی بهداشت دست اردیبهشت امسال به مناسبت روزی به همین نام اعلام کرد که «پرستاران و پزشکان باید در هر شیفت دوازده ساعته صد بار دست های خود را بشویند. این در حالی است که آنها به طور میانگین حتی نصف این تعداد هم دست های ارزش را با آب یا الکل نمی شویند.»

عبارات مهم : تعداد دفعات – بیمارستان
مطالعات جهانی می گوید که روزانه از هر 25 بیمار، یک نفر به عفونت مواظبت های بهداشتی در بیمارستان مبتلا می شود. از این تعداد ممکن است گروهی نیز این عفونت های بهداشتی را از بیمارستان، از دکتر یا بیمار دریافت کنند.

برای همین در کشور عزیزمان ایران کمیته های پیشگیری زا عفونت در هر بیمارستان تشکیل شده است اند تا میزان انتقال ویروس و باکتری را در محیط های بیمارستانی به حداقل برسانند. ولی آیا این کمیته ها موفق بوده اند؟ محمد شریفی مقدم – قائم مقام نظام پرستاری – می گوید آمار عفونت های بیمارستانی که از دست پرسنل منتشر می شود رقمی بسیار شوکه کننده هست.

عفونت های میلیونی
در حال حاضر عفونت های بیمارستانی در کشور عزیزمان ایران بین 10 تا 15 درصد برآورد شده است هست. با در نظرگرفتن این که طبق آخرین آمار وزارت بهداشت هر سال هشت میلیون نفر در بیمارستان های کشور عزیزمان ایران خوابیدن می شوند باید گفت هر سال حدود یک میلیون و دویست هزار نفر در بیمارستان های کشور به عفونت بیمارستانی مبتلا می شوند.

عفونت بیمارستانی چیست؟
عفونت های بیمارستانی عفونتی است که بیمار بعد از خوابیدن شدن در بیمارستان به آن مبتلا می شود و از آنجا که این عفونت ها قابل پیشگیری هستند می توان مبتلا شدن به آن را با رعایت موارد بهداشتی که راحت ترین آن شستن مکرر دست ها به وسیله پزشکان و کادر درمانی هست، به میزان چشمگیری کم کردن داد.

سال گذشته دکتر حسین معصومی، مدیر اداره بیماری های منتقله از آب و غذا و عفونت های بیمارستانی وزارت بهداشت در همایشی گفت: «نتایج تحقیقات انجام شده، نشان می دهد، شستن مکرر دست ها به وسیله پزشکان و کادر درمانی بیش از 50 درصد در کم کردن عفونت های بیمارستانی موثر است.»

بر اساس گزارش های شرکت بهداشت جهانی (ٌWHO) «میزان عفونت های بیمارستانی در کشورهای توسعه یافته 6 تا 11 درصد و در کشورهای در حال توسعه بیش از 25 درصد است.»

این در حالی است که به گفته قائم مقام شرکت نظام پرستاری این رقم در کشور عزیزمان ایران بسیار زیاد از میانگین جهانی هست. «تحقیقات نشان می دهد در کشور انگلستان صد هزار مورد ناشی از عفونت های مربوط به مواظبت های بهداشتی و درمانی در هر سال حداقل یک میلیارد پوند هزینه جهت سیستم های بهداشتی و درمانی ملی به بار آورده هست.

در بعضی از کشورهای منطقه مدیترانه شرقی مثل مراکش، اردن و تونس مطالعات بر روی میزان شیوع عفونت های مربوط به مواظبت های بهداشتی و درمانی در بین سال های 2004 تا 2008 میلادی میزان شیوعی برابر 12 تا 18 درصد را در بر داشت.

در یک بررسی بین المللی که بر روی عفونت های مربوط به مواظبت های بهداشتی و درمانی از 55 بیمارستان در 14 کشور به نمایندگی از چهار منطقه شرکت جهانی بهداشت در اواسط دهه 1980 میلادی انجام شد، نشان داد بیشترین شیوع مربوط به بیمارستان های منطقه مدیترانه شرقی با 11.8 درصد و در مناطق اروپا، غرب اقیانوس آرام و جنوب شرقی آسیا به ترتیب با شیوعی 7.7، 9 و 10 درصد گزارش شده است هست.

شریفی مقدم ادامه می دهد: «در دنیا بااهمیت ترین و موثرترین راه در پیشگیری عفونت های بیمارستانی شستن دست هاست. نیروهای انسانی در بیمارستان با دست ارزش کار می کنند. دست پرستاران و پزشکان در طول شبانه روز بارها در تماس با بیمار است.

این تعداد تماس بین پرستار و بیمار بسیار زیاد از دکتر هست. جهت همین با این که پزشکان و به خصوص جراحان هم باید دست خود را ضد عفونی و زیر ناخن های ارزش را تمیز کنند ولی اهمیت پرستاران زیاد است.»

او با استناد به کمبود تعداد پرستار در هر بیمارستان اثبات می کند که بهداشت دست جهت آنها مهم تر از سفیدپوشان دیگر است: «ارتباط دکتر با بیمار فقط محدود به اتاق جراحی است ولی پرستار وقت بیشتری را با او می گذراند.

استانداردها در بخش های آی سی یو عمده بیمارستان ها هر تخت یک پرستار دارد. طبیعتا در این شرایط این پرستار با مریض دیگری سروکار ندارد. یعنی فرایند سر زدن به بیمار در بیمارستان های شلوغ این طور نیست که بعد از چک کردن اولی، سراغ بیمارهای بعدی برود ولی با این حال همین پرستار هم دائم باید دستش را بشوید.»

او ادامه می دهد: «ما در کشور عزیزمان ایران جهت هر پرستار دو تا چهار مریض خاص در آی سی یو داریم. به خصوص شیفت شب این تعداد زیاد می شود.

این پرستار بیمارهای مختلفی دارد که محدودیت زمانی اینجا جهت آنها این طور گاهی حکم می کند که پرستار نمی تواند جهت سر زدن به هر بیمار دستانش را بشوید آیا که در این حالت فرایند دست شستن وقت بر است و جهت همین دقت در دست شستن یا معاینه بیمار کم می شود.»

شریفی مقدم راجع به فرایند معاینه بیماران در بخش عفونی که بیماران عفونی و هپاتیت در آن خوابیدن می شوند توضیح می دهد: «این بخش جهت مثال در شیفت شب دو پرستار دارد. بر اساس قانون آنها باید بعد از معاینه هر بیمار دستان ارزش را بشویند ولی امکان این کار را ندارند.»

این در حالی است که نوع کاری که جهت هر مریض ارائه می شود متفاوت است: «این مریض ها نیاز به خون گیری، تزریق دارو، ساکشن و چک کردن علائم حیاتی دارند و دائم نمی توانند جهت هر بیمار دستکش و ماسک ارزش را عوض کنند.»

به گفته قائم مقام نظام پرستاری این کمبود امکانات نیست که تعویض چندباره دستکش و ماسک را دچار مسئله می کند بلکه این محدودیت زمانی و بار زیاد کار است که این فرایند را غیرممکن می کند: «از نظر زمانی هنگامی که 15 مریض را به یک پرستار می دهند، این پرستار راحت و سریع ترین امکان شستشوی دست را گزینش کند.

جهت مثال با همان دست که درجه حرارت بیمار قبلی را سنجیده درجه حرارت بیمار بعدی را می سنجد. اینجا دیگر وقت زیادی وجود ندارد. این جهت هم بیمار و هم پرستار خطر دارد. جهت مثال پرستار گاهی به علت نزدن ماسک تنفسی و صورت دچار مسئله می شود.»

به عقیده شریفی مقدم نشستن یک دست می تواند عامل بیماری زا را به آسانی انتقال یافته کند: «در دنیا به اینها اهمیت می دهند و بستر مناسبی فراهم کرده اند که یکی از آنها تعداد پرستار به بیمار استاندارد است و دیگر این که پرستاران دو شیفته کار نمی کنند. در کشور ما با این که آماری جهت این نوع انتقال بیماری مشخص نشده ولی می توان گفت که بیشترین آلودگی ها از طریق دست انتقال یافته می شوند.»

هر یک از اعضای بدن می تواند در بیمارستان، دچار عفونت شود ولی در بین انواع عفونت های بیمارستانی، عفونت دستگاه ادراری (42 درصد)، عفونت دستگاه تنفسی تحتانی (11 درصد)، پنومونی (15 تا 20 درصد)، عفونت ناشی از زخم جراحی (24 درصد) و عفونت دستگاه گردش خون (5 تا 10 درصد)، از اهمیت خاصی برخوردار هست.

قائم مقام نظام پرستاری هم تفاوت های بیماری های عفونی ناشی از نشستن دست پرسنل درمانی را تایید می کند و می گوید: «میکروب ها ممکن است در اتاق عمل از دست جراح وارد بدن مریض شوند ولی در خارج از اتاق عمل باعث شکل گیری پروسیجرهای تهاجمی خواهند شد. پوست در شرایط معمولی محافظت کننده بدن است ولی اگر به شکلی آسیب ببیند دیگر امکان محافظت را نخواهد داشت.

برای مثال میکروب با آنژیوکت یا سوند ادرار وارد بدن مریض می شود. علاوه بر این پورسیجرهای تهاجمی، بعضی دیگر از میکروب ها مانند میکروب تب مالت هم از طریق تناوب گوارشی میکروب را وارد بدن بیمار می کند.

ممکن است آلودگی در تناوب گوارش مریضی باشد که تب مالت دارد و پرستار با دست های آلوده او تماس داشته باشد. پرستار به همین شکل بیماری را به فرد دیگر انتقال یافته می کند.»

به عقیده او مدل دیگر انتقال میکروب از سوی پرسنل درمانی، مدل تنفسی است: «برای مثال مریضی که سل دارد، باکتری سل را تا یک متری پرتاب می کند. جهت همین پرستار مریض نباید سر کار برود تا این ویروس را به بیماران انتقال یافته ندهد ولی در بیمارستان های ما گاهی پرستاران با تب چهل درجه هم باید در محل کار حاضر شوند. از سوی دیگر بعضی عفونت ها ادراری هستند. دستگاه ادراری کاملا دارای یک محیط استریل است که ما با دخالت در آن ممکن است منجر به انقتال عفونت شویم.»

او مثال های متنوعی از انواع بیماری هایی که به علت دستان آلوده دکتر و پرستار به بیمار انتقال یافته می شود در ذهن دارد: «در بخش آی سی یو با لوله ای در ریه، ترشحات مریض را از سوندی که در مجرای تنفسی واقع شده است است ساکشن می کنند. در این حالت اگر پرستار دستش را نشوید ممکن است آلودگی را انتقال دهد.»

با این حال شستن دست ها چیزی نیست که مورد غفلت صاحبان مطب یا بیمارستان قرار گرفته باشد. شریفی مقدم می گوید: «این نوع موارد آموزش داده می شود. کمیته های عفونت بیمارستانی مرتبا در همه جای بیمارستان نحوه شستن دست را نوشته اند و بر آن تاکید می کنند ولی پرستاران وقت و وقت کافی جهت انجام آن را ندارند.

این کمیته ها از دهه هفتاد فعالیت خود را شروع کرده اند ولی تا به حال آمار واقعی از بیماری هایی که به این شکل منتشر می شود نشان نداده اند.

به احتمال زیاد اگر آمار عفونت های بیمارستانی از سوی دکتر و پرستار به بیمار انتقال یافته می شود ضبط شود، نتیجه های آن تکان دهنده خواهد بود. جهت همین به آمار آن زیاد توجه نمی شود و اگر هم آماری باشد خیلی نباید به صحت آن اعتماد کرد.»

صد هزار آمریکایی قربانی دست پزشکان
در دهه 1840 میلادی پزشکان کشف کردند هر چه میزان شستشوی دستان خود را هنگام برخورد با نوزادان زیاد کنند میزان فوت و میر نوزادان یک روزه تا سه ماهه از یک دهم به یک صدم کم کردن می یابد.

170 سال پیش مطالعاتی در آمریکا انجام شد که بر اساس آن نشان می داد زیاد از 70 درصد پزشکان دست های خود را حین کار می شویند ولی تنها 10 درصد از آنها تعداد دفعاتی که باید را می شستند. آن وقت نتیجه های نشان داد پزشکانی که دستان ارزش را نمی شویند هر سال صد هزار آمریکایی را می کشند.

به عقیده کارشناسان گروه های پر خطر کودکان و سالمندان در این میان در شرایط خطرناک تری قرار دارند. «چرا که سیستم ایمنی آنها ضعیف تر است و حتی منجر به فوت آنها می شود.» قائم مقام نظام پرستاری ادامه می دهد: «علاوه بر نوزادان سیستم ایمنی بدن سالمندان هم خیلی ضعیف است.»

نشستن دست و خطای پزشکی
بعد از فوت مرحوم عباس کیارستمی کلیدواژه خطای پزشکی دوباره به زبان ها افتاد. موجی در اینستاگرام، تلگرام، شبکۀ اجتماعی فیس بوک و … با این هشتگ شکل گرفت که در آن افراد تجربه خودشان از اشتباهات پزشکان معالج را روایت می کردند.

با این حال خطای پزشکان فقط مشمول بر جا گذاشتن پانسمان در شکم، اشتباه کردن پای راست و چپ هنگام جراحی یا فوت بیمار بر اثر تزریق داروی فاسد نمی شود.

در کار پزشکان مانند هر صنف دیگری احتمال اشتباهات ریز و کوچکی وجود دارد که به چشم می آید. جهت مثال شستن دست ها یا عوض کردن دستکش و آبسلانگ (چوب بستنی که جهت معاینه استفاده می شود) بعد از معاینه تا به حال فکر کرده اید که فقط همین مورد کوچک می تواند چه مجازاتی جهت پزشکان داشته باشد؟

همه چیز زیر سر پول است
آمار هر ساله نشان دهنده زیاد کردن پرونده های شکایت از پزشکان و همچنین محکومیت آنهاست. بعضی از پرستاران اعتقاد دارند علت مهم این تغییرات زیر سر پول است.

آنها می گویند زمانی که نظام تعرفه ها در سیستم بهداشتی کشور عوض کردن کرد، پزشکان جهت دریافت حق الزحمه زیاد به دنبال مریض زیاد گشتند.

شریفی مقدم، قائم مقام شرکت نظام پرستاری کشور راجع به این عنوان می گوید که مسئله مهم این است که ناظر خارجی بر واکنش‌ها پزشکان وجود ندارد: «در دنیا مدیریت بیمارستان ها عموما در دست پرستاران هست. مدیریت بیمار را به دست پرستار می سپارند آیا که آنها معمولا بیشترین حضور را در کنار بیمار دارند.

هیچ گروهی نیست که 24 ساعته بر بالین بیمار حاضر باشد. نزدیک ترین تماس هم پرستاران با بیماران دارند. جهت همین، صاحب نظرترین افراد راجع به پرسشها بیماران، پرستاران هستند. پرستار اول از هر چیز پرسشها بیمار را می بیند، می شنود و با یافته های مختلفی که در اختیار او قرار می دهند، دارای بیشترین اطلاعات است.»

به گفته او قبل از انقلاب، پرستاری در کشور ما نیز به این شکل بوده است: «برای مثال در اتاق عمل سرپرستار اتاق عمل حرف اول را می زد. حتی رعایت تعداد عمل استاندارد در روز و تایید لباس مورد نیاز کارکنان بیمارستان با پرستاران بود. هم در اتاق عمل و هم در بیمارستان ها مردم بیشترین آسیب را در اداره آن می بینند.»

شریفی مقدم اعتقاد دارد که این اتفاق از دهه هفتاد و زمانی که پول وارد نظام سلامت کشور شد رخ داد. از سال 1376 شمسی با ایجاد طرح کارانه اولویت اول بیمارستان ها دیگر نه بیمار بلکه کسب درآمد بود. جهت همین سرپرستارها کنار گذاشته شدند و کم کم اتاق های عمل غیر استاندارد و تجهیزات فرسوده زیاد شد. از سوی دیگر به خاطر این که گروهی به منافع ارزش برسند، نقش پرستاران را تضعیف کردند.»

او این عوض کردن نقش مدیریتی از پرستاری به پزشکی را بااهمیت ترین علت زیاد کردن قصورهای پزشکی می داند و ادامه می دهد: «امروز دیگر چیزی شبیه به تیم درمانی مرسوم نیست و فقط دکتر به تنهایی کار را انجام می دهد و پرستاران به عنوان عالی ترین ناظر بر واکنش‌ها پزشکان می توانند راجع به هنگامی که که او جهت بیمار می گذارد نظر بدهند ولی هنگامی که استاندارد رعایت نمی شود و ناظران پزشکان، خودشان هستند، کاری از دست ما بر نمی آید.»

بیمار محل آزمون و خطاست
به گفته شریفی مقدم، پیش از این در اتاق عمل، جراحی های مهم را استاد انجام می داد و رزیدنت حق ورود به آن را نداشت: «رزیدنت سال دومی فقط نگاه می کرد؛ رزیدنت سال سوم در صورت نیاز بخیه می زد. رزیدنت سال چهارم عمل های سبک را انجام می داد و در نهایت آنها در شش ماه آخر تحصیل خود گاهی عمل های سنگین را انجام می دادند ولی امروزه بعضی از اساتید زیاد درگیر بخش شخصی هستند.

برای همین در مجلس قانون تازه تصویب شده است که پزشکان فقط در یک بیمارستان باشند. آنها عمل را به رزیدنت سال سوم و چهارم می دهد. او تکنیک را نمی داند و لذا اشتباه می کند.

مریض بر اساس کتابی که رزیدنت ها از روی آن می خوانند عمل می شود. جهت همین آنجا بیمار مورد آزمایش و خطاست.» او علت عمده زیاد جراحی های طولانی در اتاق عمل را همین عنوان می داند.

مردم در نظام پزشکی مظلوم اند
قائم مقام نظام پرستاری بیان می کند: «مردم ما در سیستم پزشکی کشور مظلوم هستند. امروزه خطای پزشکی زیاد شده است ولی در وزارتخانه کاری جهت کم کردن این مخاطرات نشده هست.

نظارت بر پزشکان اینجا دچار مسئله هست؛ آیا که اجرای نظارت و تقسیم پول در دست خودشان هست. دود این نابسامانی ها در چشم مردم می رود.» به گفته او اگر آمار واقعی اشتباهات پزشکی از سوی یک ناظر بیرون از شرکت نظام پزشکی اعلام شود ممکن است تعداد قطع عضو و فوت و میر بر اثر قصور پزشکان، تکان دهنده باشد.»
منبع:همشهری
انتهای پیام/

واژه های کلیدی: تعداد دفعات | بیمارستان | بیمارستان | پرستار | بیماری | بهداشتی | پزشکی | عفونت | پزشکان | درمانی | انتقال


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz